Hoe zwaar mag het zijn?
Nog een kleine maand en dan loop ik voor het eerst de halve marathon. Ik ben allang blij dat ik in mijn enthousiasme aan het begin van het jaar niet zei dat ik voor een hele marathon zal gaan. En natuurlijk moet er nog iets overblijven voor volgend jaar. Ben ik er klaar voor? Ja en nee. Heb ik genoeg getraind? Zeker niet. Ben ik fit genoeg? Ligt er aan. Mijn conditie is goed genoeg dat was het aan het begin van het jaar al. Twee uur sporten op een gemiddelde intensiteit kan ik aan. Waar ik me nog zorgen om maak is een heupblessure die vaak opspeelt. Mijn voorbereidingen bestaan vooral uit het wegwerken van die blessure. Ik hoop dat dat genoeg blijkt te zijn.
Een valkuil waar ik zelf in ben getrapt met hardlopen is de opbouw van duur en vooral intensiteit. Te snel en te lang willen lopen. Ik zie het vaak gebeuren en begeleid regelmatig mensen in het vinden van het juiste ritme. Ik heb zo vaak een schema gemaakt waarbij ik zeg “rustig opbouwen”. En toch trap ik er zelf nog in. Daarom heb ik er dit keer voor gekozen om niet te gaan hardlopen voor de wedstrijd, maar enkel krachttraining te doen.
En hoe doe je dat, hoe zwaar mag een training zijn en hoe bouw je dat op? Allereerst moet je weten waar je begint. Wat kun je aan. Wat kan je tillen en hoe vaak. Maar het belangrijkste is niet hoeveel belasting je lichaam hebben kan, maar de belastbaarheid. Iets dat vaak over het hoofd wordt gezien door veel trainers. We willen graag het meest mogelijke resultaat in zo min mogelijk tijd. Logisch en dat is ook waar veel sportscholen en personal Trainers mee promoten. Onze tijd is schaars dus willen we er veel uithalen, maar is dat wel verstandig? Spierpijn geeft aan dat je goed hebt getraind en de les of trainer waarbij je het meeste spierpijn hebt is het beste. Dat is de gangbare gedachte bij veel sportscholen. Als je sterker wilt worden heb je spierpijn nodig en hoe meer hoe beter het effect. Jammer, die vlieger gaat niet op. Het is onderzocht en het blijkt dat je van meer spierpijn niet sterker wordt dan van een beetje. Sterker nog. Veel spierschade kan je volgende training beïnvloeden waardoor het effect op lange termijn minder is.
“Ik ben niet de jongste meer, dus ik doe rustig aan hoor” is een opmerking die ik ook veel hoor. Mijn reactie is altijd dat leeftijd geen excuus is om minder hard te trainen. Sterker nog, naarmate het lichaam ouder wordt heeft het meer prikkels nodig om op peil te blijven. We moeten dus juist zwaarder en niet lichter gaan trainen als de leeftijd toeneemt.
Al je nu denkt dat ik me in de vorige twee paragrafen tegenspreek begrijp je welke lijn een trainer dus constant moet zien te bewandelen. De juiste prikkel zit in het midden. De verhouding in belasting en belastbaarheid, tussen vermoeidheid en herstel, tussen inspanning en ontspanning. Een goede Personal Trainer gaat met je aan de slag om die lijn te vinden, niet om je zo zwaar mogelijk te belasten. Een goede groepslesdocent moedigt je aan om uit je comfortzone te komen en je grenzen op te zoeken. Ook al voelt dat soms ongemakkelijk. Het is een zoektocht die je samen met je trainer aangaat. Niet te hard en niet te zacht. Als ik dat nou voor mezelf ook altijd goed deed. We zullen het merken op de Halve van Haarlem.
Reacties
Een reactie posten